Οι Βόλτες μας · Σκέψεις

Ένας Παιδότοπος και για τα μικρά παιδιά

leaves-101329_1280

Πλέον και επίσημα ήρθε το Φθινόπωρο, χάρη στον Οκτώβριο. Μου αρέσει αυτή η εποχή, μου αρέσει που δεν έχει πολλή ζέστη αλλά ούτε και πολύ κρύο. Μου αρέσει που φορώντας μια ζακετούλα (ο μικρός αλλά και εμείς) μπορούμε να απολαύσουμε, ακόμη τουλάχιστον, τις βόλτες μας και τα παιχνίδια μας έξω.

Παρόλα αυτά το Σάββατο το απόγευμα, που νομίζω μια ψυχρούλα την είχε, αποφασίσαμε αντί για την καθιερωμένη βόλτα μας, σε ένα χώρο που τιμήσαμε δεόντως όλο το καλοκαίρι, να επισκεφθούμε έναν παιδότοπο στη περιοχή μας, προκειμένου να είμαστε πιο άνετα από θέμα κρύου. Πρώτη μας φορά, λοιπόν και νομίζω και τελευταία. Μπορεί να είμαι υπερβολική ή περίεργη (έτσι με αποκάλεσε ο καλός μου) δε λέω, αλλά εμένα δεν μου άρεσε καθόλου…και θα σας εξηγήσω γιατί…

Αρχικά, ο χώρος εσωτερικά, δεν μπορώ να πω, πολύ ωραία διαμορφωμένος για τα παιδάκια αλλά και για μας τους γονείς. Όλες οι κοπέλες ευγενέστατες και κατευθείαν με το που είδαν τον Αρούλη μου, τον προσέγγισαν για να παίξουν μαζί του (αν και ήταν διστακτικός στην αρχή, τελικά μπήκε στο χώρο που έπαιζαν όλα τα παιδάκια). “Ααα, τι ωραία,”…είπαμε στην αρχή, ενθουσιαστήκαμε. Στην πορεία διαπιστώσαμε ότι γινόταν ταυτόχρονα ένα πάρτι και είχε πολλά μεγαλύτερα παιδιά, που τρέχανε πάνω  –  κάτω, τσιρίζανε…χαμός σου λέω, όπως καταλαβαίνετε, άρχισα να ανησυχώ… Παρατηρούσα τον μικρούλη μου που είχε κατενθουσιαστεί με όλα αυτά τα παιδάκια και πήγαινε δίπλα τους, μπας και του δώσουν λίγη σημασία. Μα πόσο μωράκι φαινόταν δίπλα τους…

Ξαφνικά βλέπω τον Αριστείδη πεσμένο κάτω, τον έσπρώξε με δύναμη ένα μεγαλύτερο παιδάκι, στα καλά καθούμενα, ευτυχώς δεν χτύπησε….φαινόταν τόσο μικρούλης και αβοήθητος δίπλα στο μεγαλύτερο παιδί, πόνεσε η καρδιά μου, πόσο αθώος, ήθελε μόνο να παίξει, μα γιατί του φέρθηκε έτσι το άλλο το παιδάκι ?.. Αισθάνθηκα τόσο άσχημα βλέποντας τον πεσμένο κάτω μέ το προσωπάκι του δυσαρεστημένο και κατσουφιασμένο, κάτάλαβε ότι αυτό που έγινε δεν ήταν καλό και προφανώς δε του άρεσε καθόλου. Έχει ξανασυμβεί αντίστοιχο περιστατικό, όποτε στην προσπαθειά μου να το διαχειριστώ και βλέποντας την μητέρα του άλλου παιδιού να παίρνει θέση προτρέποντας το αγοράκι της να βοηθήσει τον Αρούλη να σηκωθεί και να του ζητήσει συγνώμη, δεν έδωσα περισσότερη σημασία. Μέτα όμως από αυτό αποφάσισα να βγάλω παππούτσια και να μπω στο χώρο που παίζανε τα παιδιά (άλλωστε επιτρεπόταν), προκειμένου να τον προσέχω καλύτερα.

Και εκεί που ήταν ο Αριστείδης μέσα στα πολύχρωμα μπαλάκια και έπαιζε…558045_4609099033147_1444065751_n

Ένα κοριτσάκι, μεγαλύτερο επίσης, προσπάθώντας να μπεί και αυτό μέσα στα πολύχρωμα μπαλάκια, έπεσε πάνω του και τον πλάκωσε, κυριολεκτικά.. Ο κακομοίρης είχε κοκκινήσει, έκλαιγε και προσπαθούσε να σηκωθεί, όπως άλλωστε και το κοριτσάκι που είχε πέσει πάνω του, αλλά τα μπαλάκια δυσκόλευαν την κινησή τους…

Ξαφνικά ακούω τον καλό μου να φωνάζει “Αθηνά, το μωρό, δεν το βλέπεις?

Όχι μόνο δεν το έβλεπα, αλλά ούτε και το άκουγα μέσα σε τόσες τσιρίδες και εκτός αυτού είχα πιάσει κουβέντα με το κοριτσάκι δίπλα μου και μάλιστα του έλεγα πως δεν είναι σωστό να κλείνει το δρόμο γιατί περνάνε τα παιδάκια και θα χτυπήσουν…

Μα τι στο καλό, που είχα το μυαλό μου? Υποτίθεται ήμουν δίπλα του για να τον προσέχω, να μην χτυπήσει, να μην μου πάθει τίποτα και μια στιγμή κοίταξα αλλού και ξαφνικά τον βλέπω πεσμένο μέσα στα μπαλάκια, να μην μπορεί να σηκωθεί, να κλάιει, ο μικρούλης μου…και εγώ …πουθενά…..Πως μπόρεσα? Πως τα κατάφερα πάλι έτσι…

Αν δεν μπορώ να τον προστατεύσω από κάτί τόσο απλό….σκέψου να….δεν τολμώ να συνεχίσω τη σκέψη μου.. Μα πως είναι δυνατόν, ήμουν δίπλα του.. Όλες αυτές οι ενοχικές σκέψεις δεν με άφησαν να ηρεμήσω εκείνο το βράδυ..

Μια γνωστή μου, η οποία είναι και αρκετά ευσεβής, μου είπε μια μέρα “Αν εσείς οι μητέρες, πιστεύετε ότι προστατεύετε τα παιδιά σας, είστε πολύ γελασμένες…” θέλοντας να πει πως όλα είναι θέλημα θεού και  ότι είναι να γίνει θα γίνει.

Εννοείται πως μέτα από αυτο φύγαμε. Δήλωσα όμως ότι δεν πρόκειται να ξαναπάω σε κάτι παρόμοιο τουλάχιστον μέχρι να μεγαλώσει λίγο παραπάνω  ο Αριστείδης. Προσωπικά πιστεύω ότι θα έπρεπε να υπάρχει ξεχωριστός χώρος για τα παιδιά μικρότερης ηλικίας και όχι όλα μαζί μπούγιο. Γιατί και οι κοπέλες που είναι για να τα προσέχουν, τι να σου κάνουν και αυτές, προειδοποιούσαν μόνο πως τα μεγάλα παιδιά πρέπει να προσέχουν τα μικρά. Τέλος πάντων δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν, γιατι και οι κοπέλες τη δουλειά τους κάνουν, και τα μεγαλύτερα παιδάκια θέλουν να παίξουν και να τρέξουν. Ίσως δεν είναι ακόμη αυτα για τον Αριστείδη, και κακώς πήγαμε. Που θα πηγαίνουμε όμως να παίζει, τις μέρες που θα κάνει κρύο? Γιατί δεν γίνεται κάπου πρέπει να πηγαίνουμε και εμείς…

Σε  μια γρήγορη έρευνα που έκανα είδα ότι υπάρχουν και παιδότοποι διαφορετικού τύπου χωρίς αυτά τα αντιπαθέστατα μπαλάκια, όπου το παιδί μπορεί και παίζει άνετα.Υπάρχουν παιδαγωγοί που οργανώνουν ομαδικές δραστηριότητες, διαβάζουν παραμύθια, τραγουδούν, χορεύουν, ζωγραφίζουν μαζί με τα παιδιά. Μου ακούγεται πολύ καλύτερο και κυρίως πιο εκπαιδευτικό και πιο δημιουργικό. Αρκεί να βρούμε τον ιδανικό για τις ανάγκες μας πολυχώρο.

Ξεκίνησα το post θέλοντας να γράψω δυό λόγια για το φθινόπωρο και πόσο όμορφο και συγχρόνως μελαγχολικό είναι. Ξυπνήσε όμως το ενοχικό μου σύνδρομο, το οποίο έχει γίνει πολύ έντονο από τότε που έγινα μητέρα. Προσπαθώ να το διαχειρίζομαι, όσο μπορώ, όταν όμως έρχομαι αντιμέτωπη με τις ενοχές μου, τότε έχουμε δράματα…

Δεν θέλω να έχω ενοχές…

Δεν έχω ενοχές…γιατί προσπαθώ και κάνω ότι καλύτερο μπορώ για τον εαυτό μου, για  το παιδί μου, για την οικογένεια μου!

Σας φιλω!

Αθηνά

Advertisements

6 thoughts on “Ένας Παιδότοπος και για τα μικρά παιδιά

  1. Αθηνά σε νιώθω και γι’αυτό είναι ένας από τους λόγους που δεν πηγαίνω σε παιδότοπους εκτός αν μας έχουν καλέσει σε πάρτυ. Ακόμα και με φίλες το αποφεύγω. Προτιμώ σπίτι ή σε εξωτερικό χώρο και καλά ντυμένοι. Αυτό που έπαθες μου έχει τύχει κι εμένα γι’αυτό δε τους συμπαθώ. Όσο για τους ξεχωριστούς χώρους για μικρά-μεγάλα παιδιά, θα σου πω ότι τα μεγάλα πάνε συνήθως στα μικρά κι αυτές οι έρμες οι κοπελίτσες ποιο παιδί να πρωτοκοιτάξουν? Και ναι ότι είναι να συμβεί θα συμβεί. Κι ας το έχεις κλεισμένο σε γυάλα!

    Like

  2. Ειλικρινά και χωρίς υπερβολή μετά τα τρία ξεκινήσαμε να πηγαίνουμε παιδότοπο και όχι συστηματικά. Επίσης μόνο με παρέα ώστε η μικρή μου να μην είναι σε ένα χώρο με άγνωστα παιδιά. Το καλοκαίρι έχει ζέστη και κουνούπια στους ανοικτους και στους κλειστούς κακής ποιότητας εξαερισμο. Το χειμώνα τίγκα στις ιωσεις… Συνεπώς από ολίγον μακριά και αγαπημένοι

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s